Grafschenners en andere griezel verhalen by Stephen King

Author:Stephen King
Language: nld
Format: mobi
Published: 2010-10-15T22:00:00+00:00

Beverly Evans De kluizenaarster

Gisternacht droomde ik dat Jonathan weer bij me kwam. Hij lag bij me in bed, plagend en liefkozend, en voerde de hartstocht langzaam en verrukkelijk op. Hij zocht een makkelijke houding bovenop me, snuffelde met zijn neus door mijn lange, kastanjebruine haar om me opzij van mijn hals net onder het oor te kunnen zoenen. Maar toen hij zich terugtrok was het niet meer mijn man die bij me lag, het was mijn zoon, helemaal volwassen, met opvallend wit haar dat wapperde of het stormde, blauwe ogen die door hun oogkassen heen brandden en een krans van boomheide in de hand. Zijn lippen waren bevroren in een demonische grijns, maar het geluid van gelach was niet van de lucht en hij zwiepte zijn heidekrans steeds weer tegen mijn lichaam aan, zodat er stukjes huid en bloedspetters rondvlogen, op de lakens en de muur en op zijn glanzende, naakte huid. Ik ging rechtop zitten in het donker, hijgend, en mijn van zweet doorweekte nachtpon kleefde aan me vast, zodat ik rilde in de koude lucht. De pijn trok weg, maar het lichaam was echt, galmde door de gang achter mijn deur, gleed trots terug naar de vierde cel.

Het was bijna morgen, dus ik kleedde me haastig aan in de kille kamer, maar wierp eerst een onderzoekende blik langs mijn lichaam naar beneden. Ik zag alleen een rimpelende vloot van kippevel, als kleine scheepjes, met masten die bestonden uit een enkele haar, pijnlijk gevoelig voor het kleinste briesje - geen striemen, geen bloed.

Toen ik de keuken in kwam, kropen de eerste sprankjes van de opkomende zon met tegenzin door de bobbeltjes in het raam. Ik stond vlakbij het fornuis terwijl de ketel op en neer wiebelde boven de hete pit met een hol, plagerig geluid, als een onverwacht verlaten schommelstoel op een oneffen vloer. Ik dronk mijn thee langzaam op, luisterend naar de geluiden, tussen het getsjirp van de vogels door die met hun borst over het grasveld streken en bij elke duik insekten grepen. Het was tijd voor de ochtendkarweitjes. Terwijl ik Jonathans oude trui om me heen sloeg, liep ik naar de schuur om de kippen te voeren. Ik had nooit van de kippen gehouden en zij op hun beurt vertrouwden mij evenmin. Ze renden in het rond toen ik er aankwam en ik zag genoeg kwaadaardigheid in hun ogen om me te laten schrikken bij de kleinste onverwachte beweging. We hadden ooit een geit gehad, maar op de dag dat Jonathan bovenop de berghelling lag te sterven, ijlend van pijn en koorts, bekneld onder een onzorgvuldig omgehakte eik, was de geit ontsnapt. Met die geit, de kippen en de moestuin werden we geacht onszelf helemaal te kunnen bedruipen - dat was tenminste Jonathans droom en de reden waarom we hier zo geïsoleerd woonden, zo'n honderdzestig kilometer van de dichtstbijzijnde stad af.

Terug in de keuken, pompte ik water in de tinnen kan en verzamelde restjes brood, fruit en groenten in de emmer. Het was vredig in alle cellen, zoals meestal, zolang ik maar geregeld de ronde bleef doen.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.